جریمه شهرداری برای ساخت و ساز بر اساس نوع تخلف انجام شده مانند اضافه بنا، ساخت بدون پروانه، تغییر کاربری یا حذف پارکینگ و توسط کمیسیون ماده 100 تعیین می شود. میزان این جریمه معمولا ضریبی از ارزش معاملاتی ساختمان در سال جاری است؛ به طوری که برای اضافه بنای مسکونی بین 0.5 تا 3 برابر و برای کاربری تجاری بین 2 تا 4 برابر ارزش معاملاتی هر متر مربع محاسبه می گردد. در صورتی که تخلفات اصول فنی، بهداشتی و شهرسازی را به شدت نقض کند، به جای جریمه نقدی، حکم تخریب صادر خواهد شد. مالکان می توانند پس از صدور رای، نسبت به پرداخت جریمه به صورت اقساطی اقدام کنند یا در مهلت قانونی 10 روزه به رای صادره اعتراض نمایند.
مقدمه ای بر اهمیت رعایت ضوابط ساخت و ساز در شهرها
هر اقدام ساختمانی، از یک تغییر کوچک در نمای داخلی تا بنایی عظیم و چند طبقه، دنیایی از قوانین و مقررات را در خود جای داده که رعایت آن ها برای هر شهروندی ضروری و اجتناب ناپذیر است. نادیده گرفتن این ضوابط می تواند به جریمه شهرداری برای ساخت و ساز منجر شود که گاهی ارقام آن بسیار سنگین و دردسرساز خواهد بود. آگاهی از این قوانین، نه تنها راهی برای جلوگیری از هزینه های اضافی و حفظ آرامش خاطر است، بلکه تضمین کننده ایمنی جانی و مالی شما و همسایگانتان نیز می باشد.
ساخت و ساز بخش جدایی ناپذیری از توسعه شهرها و روستاهاست. اما این توسعه باید در چارچوب مشخصی حرکت کند تا نظم، ایمنی و زیبایی شهری حفظ شود و حقوق همه شهروندان به طور عادلانه رعایت گردد. اینجا است که نقش شهرداری و قوانین نظارتی آن پررنگ می شود. در این راهنمای جامع، به بررسی دقیق انواع تخلفات، فرمول های محاسبه جریمه در سال 1405، مراحل رسیدگی در کمیسیون ماده 100 و راهکارهای عملی برای پیشگیری از این مشکلات خواهیم پرداخت.
کمیسیون ماده 100 شهرداری چیست و چه وظایفی دارد؟
در قلب قوانین مربوط به تخلفات ساختمانی در مناطق شهری، ماده 100 قانون شهرداری قرار دارد. این ماده، سازوکار قانونی و شبه قضایی را برای رسیدگی به هرگونه ساخت و ساز غیرمجاز یا مغایر با ضوابط پروانه ساختمانی، به وجود آورده است. بر اساس این قانون، تمامی مالکان اراضی و املاک واقع در محدوده شهر یا حریم آن، پیش از هرگونه اقدام عمرانی، باید از شهرداری پروانه ساختمانی دریافت کنند.
زمانی که تخلفی ساختمانی گزارش می شود، پرونده به کمیسیون ماده 100 ارجاع داده می شود. این کمیسیون یک نهاد قانونی است که وظیفه رسیدگی و صدور رای نهایی را بر عهده دارد. اعضای این کمیسیون معمولاً متشکل از یک نماینده از وزارت کشور، یک قاضی به انتخاب رئیس قوه قضائیه و یک نماینده از شورای شهر هستند. اختیارات این کمیسیون بسیار گسترده و حیاتی است؛ آن ها می توانند با توجه به نوع، میزان و شرایط تخلف، یکی از دو رای اصلی را صادر کنند: حکم به پرداخت جریمه نقدی یا حکم تخریب بنای متخلف.
در مواردی که تخلفات کوچک تر و قابل اغماض باشند و به اصول شهرسازی، فنی یا بهداشتی لطمه جدی وارد نکنند، معمولاً جریمه نقدی صادر می شود. اما در تخلفات بزرگ تر، به ویژه آن هایی که ایمنی شهروندان یا پایداری سازه را به خطر می اندازند، رای تخریب قطعی خواهد بود. این موضوع اهمیت شناخت دقیق قوانین و مشورت با متخصصین پیش از هر اقدامی را بیش از پیش نمایان می سازد.
انواع تخلفات ساختمانی و پیامدهای مالی و حقوقی آن ها
تجربه نشان داده که بسیاری از جریمه های شهرداری ناشی از ناآگاهی یا کم توجهی به انواع رایج تخلفات ساختمانی است. هر نوع تخلف، پیامدهای خاص خود را دارد و نحوه برخورد کمیسیون با آن نیز متفاوت خواهد بود.
1. اضافه بنا (تراکم مازاد بر پروانه)
گاهی اوقات، آرزوی داشتن فضایی بزرگتر برای زندگی یا کسب و کار، افراد را به سمت ساخت متراژی بیش از آنچه در پروانه ساختمانی مجوز داده شده، سوق می دهد. اضافه بنا به هر متراژ ساختمانی گفته می شود که از مساحت زیربنای مجاز قید شده در پروانه ساختمانی فراتر رفته باشد. این می تواند شامل ساخت یک اتاق اضافی در پشت بام، گسترش یک طبقه به فضای حیاط خلوت، یا حتی احداث یک نیم طبقه غیرمجاز باشد.
نحوه محاسبه جریمه برای اضافه بنا، یکی از پیچیده ترین بخش های قوانین شهرداری است. کمیسیون ماده 100 با در نظر گرفتن نوع کاربری، موقعیت ملک و ضریب ارزش معاملاتی ساختمان در سال تخلف، جریمه را تعیین می کند. بر اساس رویه های جاری و با در نظر گرفتن نرخ های سال 1405، معمولاً برای بناهای مسکونی، جریمه ای بین 0.5 تا 3 برابر ارزش معاملاتی هر متر مربع بنای اضافه شده در نظر گرفته می شود. این در حالی است که برای بناهای تجاری، اداری و صنعتی، این ضریب سخت گیرانه تر بوده و می تواند بین 2 تا 4 برابر ارزش معاملاتی هر متر مربع باشد.
2. ساخت و ساز بدون پروانه
گاهی اوقات عجله، ناآگاهی یا حتی سهو، افراد را به سمتی می برد که بدون اخذ مجوز اولیه از شهرداری، اقدام به ساخت و ساز می کنند. این تخلف، که از آن به عنوان ساخت بدون پروانه یاد می شود، یکی از تخلفات اساسی و مهم در حوزه ساخت و ساز است. تفاوت کلیدی آن با اضافه بنا این است که در اضافه بنا، یک مجوز اولیه وجود دارد اما از آن تخطی شده است، در حالی که در ساخت بدون پروانه، هیچ مجوزی از اساس وجود ندارد.
جریمه برای ساخت بنا بدون مجوز، معمولاً بر اساس ارزش معاملاتی ساختمان یا ارزش سرقفلی (در موارد تجاری) محاسبه می شود. برآوردهای سال 1405 نشان می دهد که این جریمه می تواند حدود یک دهم تا یک پنجم ارزش معاملاتی ساختمان باشد. البته این ارقام تقریبی هستند و کمیسیون ماده 100 با در نظر گرفتن تمامی جوانب، از جمله میزان تخلف و رعایت اصول فنی، رای نهایی را صادر می کند. در برخی موارد، اگر بنای ساخته شده با هیچ یک از ضوابط شهری سازگار نباشد، احتمال صدور حکم تخریب بسیار بالاست.
3. عدم احداث یا تخریب پارکینگ
در زندگی شهری امروز، مشکل کمبود جای پارک یک چالش جدی است. از همین رو، شهرداری ها قوانین سخت گیرانه ای برای تامین پارکینگ در هر ساختمان وضع کرده اند. ضوابط شهری، ابعاد و متراژهای مشخصی را برای هر فضای پارکینگ تعریف کرده است؛ مثلاً برای هر واحد مسکونی یا تجاری، به طور معمول یک یا چند فضای پارکینگ با ابعاد حداقل 2.5 در 5 متر مربع مورد نیاز است.
اگر مالکی در بنای خود پارکینگ احداث نکند یا پارکینگ موجود را به شکلی بسازد که غیرقابل استفاده باشد، با جریمه مواجه خواهد شد. این جریمه معمولاً بر اساس هر متر مربع از فضای پارکینگ از بین رفته یا غیرقابل استفاده، بین 1 تا 2 برابر ارزش معاملاتی ساختمان محاسبه می شود. این به معنای پرداخت هزینه ای قابل توجه برای هر فضای پارکینگی است که باید وجود داشته اما ندارد.
4. تغییر کاربری غیرمجاز
هر ملک، بر اساس پروانه ساختمانی و طرح تفصیلی شهر، کاربری مشخصی دارد؛ مسکونی، تجاری، اداری، درمانی و غیره. تغییر این کاربری بدون اخذ مجوز از شهرداری، تخلفی است که می تواند نظم شهری و حقوق سایر شهروندان را تحت تاثیر قرار دهد. رایج ترین تغییر کاربری غیرمجاز، تبدیل واحد مسکونی به تجاری (مثلاً ایجاد یک مغازه در پارکینگ یا طبقه همکف مسکونی)، یا تبدیل آن به کاربری اداری یا درمانی است.
جریمه تغییر کاربری غیرمجاز نیز توسط کمیسیون ماده 100 و بر اساس ارزش معاملاتی ملک و نوع کاربری تغییر یافته محاسبه می شود. این جریمه می تواند چندین برابر ارزش معاملاتی ملک باشد و در برخی موارد، اگر تخلف جدی و غیرقابل اغماض باشد، کمیسیون می تواند حکم به بازگشت کاربری به وضعیت اولیه صادر کند.
5. عدم رعایت اصول شهرسازی، فنی و بهداشتی
ساختمان ها تنها مجموعه ای از آجر و سیمان نیستند؛ آن ها باید از نظر فنی مستحکم، از نظر بهداشتی سالم و از نظر شهرسازی هماهنگ باشند. اصول شهرسازی شامل مواردی نظیر رعایت درز انقطاع بین ساختمان ها برای جلوگیری از آسیب در زلزله، تامین نورگیر و تهویه مناسب است. اصول فنی به استحکام بنا، کیفیت مصالح و اجرای صحیح سازه اشاره دارد.
در صورتی که تخلف مربوط به عدم رعایت اصول شهرسازی، فنی و بهداشتی باشد و پایداری ساختمان را به خطر بیندازد یا سلامت عمومی را تهدید کند (مانند عدم استحکام کافی بنا یا حذف ستون های اصلی)، کمیسیون ماده 100 بدون تردید حکم تخریب صادر خواهد کرد. در چنین شرایطی، مالک نه تنها هزینه های سنگین جریمه را متحمل می شود، بلکه سرمایه ساختمانی خود را نیز به طور کامل از دست می دهد.
فرمول دقیق محاسبه جریمه کمیسیون ماده 100 در سال 1405
محاسبه جریمه های ماده 100 شهرداری، فرآیندی پیچیده است که عوامل متعددی در آن دخیل هستند. مفهوم «ارزش معاملاتی ساختمان» در این فرمول ها کلیدی است. ارزش معاملاتی ساختمان، نرخی است که هر ساله توسط سازمان امور مالیاتی کشور برای هر منطقه و نوع کاربری ملک تعیین می شود. این ارزش، مبنای محاسبه بسیاری از عوارض و جرایم شهرداری است و به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، نوع کاربری و امکانات ملک بستگی دارد. این نرخ، معمولاً بسیار پایین تر از ارزش واقعی بازار ملک است، اما ملاک قانونی برای محاسبات به شمار می رود.
جدول زیر ضرایب جریمه برای انواع تخلفات در سال 1405 را به صورت خلاصه نشان می دهد:
| نوع تخلف ساختمانی | کاربری مسکونی | کاربری تجاری، اداری و صنعتی |
|---|---|---|
| اضافه بنا (مازاد بر پروانه) | 0.5 تا 3 برابر ارزش معاملاتی | 2 تا 4 برابر ارزش معاملاتی |
| ساخت بدون پروانه | 0.1 تا 0.2 برابر ارزش معاملاتی | 0.1 تا 0.2 برابر ارزش معاملاتی (یا سرقفلی) |
| عدم احداث یا تخریب پارکینگ | 1 تا 2 برابر ارزش معاملاتی هر متر مربع فضای از بین رفته | 1 تا 2 برابر ارزش معاملاتی هر متر مربع فضای از بین رفته |
مثال کاربردی برای درک بهتر محاسبات
فرض کنید در سال 1405، یک مالک در منطقه ای از شهر، 20 متر مربع اضافه بنای مسکونی ایجاد کرده است. اگر ارزش معاملاتی هر متر مربع در آن منطقه، طبق جدول سازمان امور مالیاتی، مبلغ 5,000,000 تومان باشد و کمیسیون ضریب 2 برابر را برای این تخلف در نظر بگیرد، جریمه نقدی برای اضافه بنا به این شکل محاسبه می شود:
20 (متر مربع) × 5,000,000 (تومان) × 2 (ضریب) = 200,000,000 تومان
همین محاسبه برای یک واحد تجاری با همان متراژ و ارزش معاملاتی، با ضریب 3.5 برابر، به عدد 350,000,000 تومان می رسد. این مثال ها نشان می دهد که حتی تخلفات مشابه می توانند با توجه به کاربری و ضرایب تعیین شده، جریمه های بسیار متفاوتی داشته باشند.
مراحل رسیدگی به تخلفات در کمیسیون ماده 100
مسیر رسیدگی به تخلفات ساختمانی در کمیسیون ماده 100، روندی مشخص و چند مرحله ای دارد که اطلاع از آن می تواند از سردرگمی افراد بکاهد و به آن ها کمک کند تا از حقوق قانونی خود آگاهانه دفاع کنند.
- گزارش تخلف: معمولاً همه چیز با گزارش ماموران شهرداری آغاز می شود. این ماموران، با بازدیدهای دوره ای یا بر اساس گزارش های مردمی و همسایگان، تخلفات را شناسایی و به ثبت می رسانند.
- اندازه گیری و تهیه نقشه وضع موجود: پس از گزارش تخلف، کارشناسان شهرداری برای اندازه گیری دقیق ابعاد تخلف و تهیه نقشه وضع موجود ملک اقدام می کنند. این نقشه ها مستندات اصلی و غیرقابل انکار پرونده را تشکیل می دهند.
- ارجاع پرونده به کمیسیون ماده 100: پرونده تکمیل شده به همراه گزارش تخلف و نقشه های مربوطه، به دبیرخانه کمیسیون ماده 100 ارسال می شود تا در دستور کار جلسات قرار گیرد.
- دعوت از مالک و تشکیل جلسه: در بسیاری از موارد، از مالک دعوت می شود تا در جلسه کمیسیون حضور یابد و توضیحات خود را ارائه دهد. این فرصتی طلایی برای دفاع از خود، ارائه مدارک احتمالی و توضیح شرایط خاص است.
- صدور رأی کمیسیون بدوی: پس از بررسی های لازم و شنیدن دفاعیات، کمیسیون رأی نهایی خود را صادر می کند. این رأی می تواند شامل جریمه نقدی یا حکم تخریب باشد.
- حق اعتراض به رأی: مالک می تواند ظرف 10 روز پس از ابلاغ رأی کمیسیون بدوی، به آن اعتراض کند. اعتراض به کمیسیون تجدیدنظر ارجاع داده می شود که متشکل از اعضای متفاوتی است و رای آن قطعی تر است. پس از رأی کمیسیون تجدیدنظر، امکان اعتراض در دیوان عدالت اداری نیز وجود دارد.
امکان تقسیط و مهلت پرداخت جریمه شهرداری
یکی از دغدغه های اصلی مالکان پس از صدور رأی جریمه، مهلت پرداخت و امکان تقسیط آن است. قانونگذار در ماده 100، مهلت مشخص و دقیقی را برای پرداخت جریمه تعیین نکرده است. این موضوع باعث سردرگمی شده بود، اما اداره کل حقوقی قوه قضاییه در نظرات مشورتی خود، اعلام کرده است که تعیین مهلت پرداخت به عهده شهرداری است. شهرداری باید با توجه به شرایط هر پرونده و توانایی مالی مالک، مهلت کافی و منطقی را برای پرداخت جریمه در نظر بگیرد.
برای اطلاع از مهلت دقیق پرداخت جریمه، اولین قدم مراجعه به شهرداری منطقه و استعلام از واحد درآمد یا شهرسازی است. در صورتی که پرداخت یکجای جریمه برای مالک دشوار باشد، معمولاً امکان درخواست تقسیط جریمه وجود دارد. برای این منظور، مالک باید با مراجعه به شهرداری و ارائه مدارکی نظیر پروانه ساختمانی، سند مالکیت، رأی کمیسیون ماده 100 و فرم تقاضای تقسیط، درخواست خود را ثبت کند.
کارشناسان شهرداری پس از بررسی، تعداد اقساط و مبلغ هر قسط را با توجه به توان مالی مالک و میزان کل جریمه تعیین می کنند. پرداخت قسط اول معمولاً در زمان موافقت با تقسیط انجام می شود و اقساط بعدی در موعد مقرر باید پرداخت گردند. عدم پرداخت جریمه در مهلت مقرر، می تواند پیامدهای جدی به دنبال داشته باشد و در صورت عدم پرداخت، شهرداری موضوع را مجدداً به کمیسیون ماده 100 گزارش می دهد که ممکن است منجر به صدور حکم تخریب بنا شود.
استعلام خلافی ساختمان؛ آگاهی از وضعیت حقوقی ملک
آگاهی از وضعیت خلافی ساختمان، چه برای مالک فعلی و چه برای خریداران احتمالی، اهمیت حیاتی دارد. خرید ملکی که دارای خلافی حل نشده باشد، می تواند خریدار را درگیر پروسه های طولانی اداری و پرداخت جریمه های سنگین کند. خوشبختانه، روش هایی برای استعلام خلافی ساختمان وجود دارد.
یکی از مطمئن ترین راه ها برای استعلام خلافی ساختمان، مراجعه حضوری به شهرداری منطقه است. با در دست داشتن مدارکی مانند سند مالکیت یا کپی پروانه ساختمانی، می توان به واحد شهرسازی مراجعه کرده و از وضعیت پرونده تخلفات مطلع شد. در برخی شهرهای بزرگ، شهرداری ها سامانه های آنلاین یا اپلیکیشن های موبایلی را برای استعلام خلافی ساختمان راه اندازی کرده اند. این روش های غیرحضوری، سهولت بیشتری را برای شهروندان فراهم می کنند، اما لازم است قبل از هر اقدامی، از معتبر بودن و به روز بودن سامانه اطمینان حاصل شود. از طریق این سامانه ها معمولاً با وارد کردن کد نوسازی یا اطلاعات دقیق ملک، می توان به جزئیات خلافی ها و بدهی های احتمالی دسترسی پیدا کرد.
ساخت و ساز در مناطق روستایی و قوانین ماده 99
مقررات ساخت و ساز تنها به شهرها محدود نمی شود. در مناطق روستایی نیز قوانین خاص خود را دارد که عدم رعایت آن ها می تواند به جریمه های سنگین منجر شود. اینجا ماده 99 قانون شهرداری وارد میدان می شود. برخلاف مناطق شهری که شهرداری ها متولی اصلی نظارت بر ساخت و ساز هستند، در مناطق روستایی، این مسئولیت بین نهادهای مختلفی تقسیم شده است.
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، مسئولیت اصلی صدور پروانه ساختمانی در محدوده روستاها را بر عهده دارد و بر اجرای صحیح ضوابط طرح هادی روستا نظارت می کند. دهیاری ها نیز به عنوان نهادهای محلی، نقش مهمی در شناسایی و گزارش تخلفات به بنیاد مسکن یا سایر مراجع ذی صلاح ایفا می کنند. رایج ترین تخلفات در روستاها شامل ساخت و ساز بدون مجوز و تغییر کاربری غیرمجاز زمین های زراعی یا باغی به مسکونی است.
رسیدگی به تخلفات ساختمانی در روستاها به عهده کمیسیون ماده 99 است که ساختاری مشابه کمیسیون ماده 100 دارد. این کمیسیون نیز با در نظر گرفتن عواملی نظیر نوع تخلف، میزان آن و ارزش منطقه ای ملک، جریمه را تعیین می کند. برآوردها برای سال 1405 نشان می دهد که نرخ جریمه هر متر مربع اضافه بنا یا تغییر کاربری غیرمجاز در روستاها، بسته به منطقه، می تواند بین 700 هزار تا 2.5 میلیون تومان متغیر باشد. اما همانند شهرها، در صورت جدی بودن تخلف و عدم امکان اصلاح، رای تخریب نیز می تواند صادر شود.
راهکارهای طلایی برای پیشگیری از جریمه های سنگین
شاید پرداخت جریمه شهرداری در ظاهر پایان کار باشد، اما واقعیت این است که هزینه های پنهان، از بین رفتن زمان و استرس ناشی از آن، به مراتب بیشتر از هزینه های قانونی برای جلوگیری از تخلف است. بهترین راهکار، پیشگیری از اساس است. برای جلوگیری از جریمه های سنگین شهرداری و اطمینان از ساخت و سازی قانونی و بی دردسر، رعایت نکات زیر بسیار حیاتی است:
- همیشه قبل از هر اقدامی، پروانه ساختمانی بگیرید: این مهم ترین گام است. حتی برای کوچکترین تغییرات یا اضافات، با شهرداری مشورت کنید و مجوز بگیرید.
- دقیقا بر اساس نقشه های مصوب و پروانه عمل کنید: کوچکترین انحراف از نقشه های تایید شده می تواند به عنوان تخلف محسوب شود و پرونده شما را به کمیسیون بفرستد.
- مشاوره با مهندسین ناظر و معماران باتجربه: از دانش و تجربه متخصصین برای طراحی و اجرای صحیح بنا استفاده کنید. آن ها می توانند شما را در جریان آخرین قوانین و ضوابط قرار دهند.
- به روزرسانی اطلاعات خود در مورد قوانین جدید شهرداری: قوانین ساخت و ساز ممکن است در طول زمان تغییر کنند. آگاهی از آخرین ضوابط، به ویژه برای سال 1405 و سال های آینده، شما را از غافلگیری نجات می دهد.
- برنامه ریزی دقیق و واقع بینانه برای پروژه ساخت: پیش از آغاز کار، تمام جنبه های پروژه را از نظر مالی، زمانی و قانونی بررسی کنید تا از تصمیم گیری های شتاب زده که منجر به تخلف می شوند، جلوگیری شود.
جمع بندی نهایی
جریمه شهرداری برای ساخت و ساز، موضوعی گسترده و پرچالش است که ابعاد مالی، حقوقی و حتی اجتماعی گسترده ای دارد. درک کامل قوانین، از ماده 100 در مناطق شهری گرفته تا ماده 99 در مناطق روستایی، برای هر مالکی که قصد ساخت و ساز دارد، حیاتی است. تخلفاتی نظیر اضافه بنا، ساخت بدون پروانه، عدم تامین پارکینگ یا تغییر کاربری غیرمجاز، می توانند به جرایم سنگین نقدی و حتی حکم تخریب بنا منجر شوند.
در سال 1405 و با توجه به تغییرات نرخ ها و سخت گیری های نظارتی، اهمیت آگاهی از فرمول های محاسبه جریمه و روند رسیدگی به پرونده ها دوچندان شده است. همواره بهترین راهکار، پیشگیری از بروز تخلف از طریق اخذ پروانه ساختمانی، رعایت دقیق نقشه های مصوب و مشاوره با متخصصین خبره است. این رویکرد نه تنها از هزینه های سرسام آور جلوگیری می کند، بلکه آرامش خاطر و ارزش پایداری را برای سرمایه گذاری ساختمانی شما به ارمغان می آورد.
سوالات متداول
آیا اضافه بنا همیشه منجر به تخریب می شود؟
خیر، در اکثر موارد اگر اضافه بنا اصول فنی، شهرسازی و بهداشتی را نقض نکند و ایمنی ساختمان را به خطر نیندازد، کمیسیون ماده 100 به جای تخریب، رای به پرداخت جریمه نقدی می دهد. تخریب معمولاً برای تخلفات بسیار جدی و خطرناک صادر می شود.
مهلت اعتراض به رای کمیسیون ماده 100 چقدر است؟
مالک یا نماینده قانونی او می تواند ظرف مدت 10 روز از تاریخ ابلاغ رای کمیسیون بدوی، نسبت به آن اعتراض کند و درخواست رسیدگی مجدد در کمیسیون تجدیدنظر را داشته باشد.
آیا می توان جریمه شهرداری را به صورت قسطی پرداخت کرد؟
بله، در اکثر موارد و با توجه به توان مالی مالک، شهرداری امکان تقسیط جریمه را فراهم می کند. برای این کار باید درخواست کتبی به همراه مدارک مالکیت و رای کمیسیون به واحد درآمد شهرداری ارائه دهید.
تفاوت اصلی جریمه ماده 100 و ماده 99 چیست؟
ماده 100 مختص رسیدگی به تخلفات ساختمانی در محدوده و حریم شهرها تحت نظارت شهرداری است، در حالی که ماده 99 به تخلفات ساختمانی در مناطق روستایی و تحت نظارت بنیاد مسکن و دهیاری ها می پردازد. نرخ جریمه در روستاها معمولاً به دلیل ارزش معاملاتی پایین تر، کمتر از شهرها است.