مجله عمومی

داستان یوری گاگارین – کندوج

12 آوریل روز جهانی دانشمندان فضایی نامگذاری شده است. این مناسبت از سال 2011، نیم قرن پس از اولین پرواز انسان به فضا، به رسمیت شناخته شده است. همان پرواز معروف یوری گاگارین در سال 1961.

به گزارش کندوج، این روزنامه اعتماد او می نویسد: «داستان در سال های اول پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد. در دهه‌های 1950 و 1960، اتحاد جماهیر شوروی در زمینه فناوری فضایی پیشرو جهانی بود و حتی از رقیب بزرگ خود، ایالات متحده آمریکا جلوتر بود. از آنجایی که آنها رهبری در این زمینه را برتر از جنگ سرد می دانستند، هر ساله مبالغ هنگفتی به این صنعت سرازیر می شد و تعدادی از بهترین مهندسان و دانشمندان خود را در این صنعت جذب می کردند. آنها همچنین به موفقیت های زیادی دست یافتند. برای مثال در سال 1957 ماهواره اسپوتنیک 1 را به فضا پرتاب کردند و اولین تجربه انسان در این زمینه را به نام خودش ثبت کردند. برای دستیابی به پیروزی های بیشتر، آنها مصمم به فرستادن انسان به فضا بودند و چند خلبان نیروی هوایی را برای انجام این ماموریت انتخاب کردند.

یوری گاگارین یکی از آنها بود. او در سال 1934 در روستای کلوشینو متولد شد و در سال های نوجوانی و اوایل نوجوانی به عنوان کارگر بتن در یک کارخانه فولاد مشغول به کار شد. او بعداً به پرواز علاقه مند شد و به نیروی هوایی پیوست. گفته می شود آژانس فضایی اتحاد جماهیر شوروی او را بهترین مرد برای انجام این کار می دانست، زیرا او از خانواده ای نسبتاً فقیر و کشاورز بود و خودش هم شغل داشت. این گفته – با توجه به شرایط اتحاد جماهیر شوروی – اشتباه نیست، اما تمام حقیقت را بیان نمی کند. او شجاع و باهوش بود و در کارش بسیار جدی بود. آموزش و امتحانات خود را با نتایج خوب و نمرات بالا پشت سر گذاشت و شایستگی خود را برای انجام چنین وظایف خطیر و حساسی در قبال تصمیم گیرندگان به اثبات رساند. مرحله نهایی پروژه وستوک در ایستگاهی در جنوب قزاقستان آغاز شد و آخرین گفتگوی او قبل از راه اندازی با فرمانده اتاق کنترل ترافیک هوایی این بود:

کورلف: … ما برای شما پرواز خوبی آرزو می کنیم. همه چیز در راه است.

گاگارین: بریم! تا بعد خداحافظ دوستان عزیز.

هر دو شروع موفقیت آمیز بودند و گاگارین تقریباً بدون درد در مسیری از پیش محاسبه شده رفت. دور زمین می چرخید. گفتم «تقریباً بی دردسر» چون به نظر می‌رسید جایی در مسیر، در مسیر عبور از سرزمین اصلی آفریقا، یک مشکل فنی کوچک پیش آمده است که البته به خوبی پیش رفت. همچنین نوشته شده است که او هنگام فرود در جایی غیر از مکان مورد نظر خود – کیلومترها دورتر – فرود آمد. از آن به بعد داستان های مختلفی از دیده ها و گفته های او در این سفر منتشر شد. اما تنها جمله ای که در این پرواز 108 دقیقه ای ثبت کرد این بود: «پرواز عادی است، حالم خوب است».

اما 12 آوریل 1961 تنها پرواز فضایی گاگارین بود. مقامات شوروی او را که قهرمان ملی آنها بود از انجام هر کار خطرناک منع کردند و برای تبلیغات خود به شدت به او نیاز داشتند. شکست پروژه سایوز وان و مرگ ولادیمیر کوماروف – کمک خلبان گاگارین – باعث تقویت نیات آنها شد. اما گاگارین برای سرگرمی، در حالی که مربی باتجربه او را همراهی می کرد با یک پرواز آموزشی تصادف کرد و در سن 34 سالگی (1968) کشته شد.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا