مجله فرهنگ

از میدان فردوسی تهران به پاریس بروید! + ویدئو

نمایشگاه “فیلم تفصیلی” که حاصل همکاری دو ساله موزه هنرهای معاصر پاریس و م Instituteسسه پژمان است ، دارای ویدئو آرت است که از بین هنرمندان مشهور جهان انتخاب شده و بازدیدکنندگان را از تهران که تاجگذاری می کند متمایز می کند و در حال حاضر برگزار می شود. مشرف به یوناگونی و همچنین بیش از یک سر تپه در جزیره کورسیکا فرانسه.

به گزارش کندوج ، خیابان تقوی در منطقه قدیمی فردوسی در تهران حدود 50 سال است که در یک کارخانه قدیمی شنا به نام بهدشت نگهداری می شود. ساختمان این کارخانه تولید نوشیدنی مدت هاست که برای اهداف فرهنگی احیا و بازسازی شده است و به عنوان گالری نیز شناخته می شود. بنیاد Argo Factory Pejman با همکاری موزه هنرهای معاصر پاریس ، اخیراً آثار هنری در زمینه هنر را به نمایش گذاشته است.

ویدئو آرت یا ویدئو آرت شامل داده های صوتی و تصویری است که اطلاعات بسیار متنوع است. آنچه در این گزارش موجود است ، بیوگرافی بازدید روزنامه نگار کندوج از این نمایشگاه و آثار به نمایش درآمده در آن است که در زیر به همراه فیلم های گرفته شده از فضای نمایشگاه می خوانید.

در بدو ورود به ماس باید بلیط خریداری کنید. بلیط دانشجویان نیز با تخفیف در دسترس است. پس از اتمام بلیط ، راهنمای هر کار در هر طبقه وجود دارد که اطلاعات کافی در مورد هر فیلم را به بازدید کننده ارائه می دهد.

محدوده یوناگونی

طبقه اول نمایشگاه به نمایشگاه منطقه یوناگونی اختصاص دارد ، کاری از آنجلیکا مارکل. یوناگونی شهری در نزدیکی تایوان و متعلق به ژاپن است که به غرق شدن صخره های نزدیک سواحل این شهر مشهور است. برخی تصور می کنند که این سازه سنگی به نظر می رسد بقایای یک فرهنگ باستانی است. دیگران این فرضیه را رد می کنند و ادعا می کنند که این سنگها زاویه های طبیعی هستند.
رازداری این مکان ، آنجلیکا مارکول را به ساخت منطقه یوناگون ترغیب کرد. طبق دستورالعمل های این نمایشگاه ، مکان 5000 ساله این مکان همراه با رمز و راز آن باعث شده تا هنرمند با دوربین و زیر آب خود به کشف این مکان بپردازد ؛ “این اثر از تأثیرات مربوط به رمز و راز و ابهام بیشتر استفاده می کند.”
“Yunagoni Range” که توسط Angelica Markol در سال 2016 ساخته شد ، 20 دقیقه طول می کشد.

دریا

از پله های طبقه اول بالا بروید و در طبقه دوم با اثری از آنجل لچیا روبرو خواهید شد به نام “دریا”. “دریا” یک هنر ویدیویی است که توسط یک هواپیمای بدون سرنشین از صخره گرفته شده است.
آنج لچیا فیلم “دریا” را از یک سربالایی سنگلاخ در کورسیکا فیلمبرداری کرد. خط ساحلی که در یک حرکت موزون تحریف می شود ، یادآور امواج سینوسی است. منحنی فرکانس الکترونیکی تولید شده توسط ضبط صوت.
طبق راهنمای موجود در این فصل ، ایده دیگری که هنرمند در این ویدئو به دنبال آن بود ، ایده تصفیه آب است که بسیار به مخاطبان هنگام تماشای اثر نیز مربوط می شود. “این اثر دارای سه چاپ است. “آخرین نسخه ، که متعلق به سال 2014 است ، اکنون در معرض نمایش قرار گرفته است.”

طبق کتابچه راهنمای کاربر ، ویدیو آرت “دریا” مدتی است که روی آن کار شده است و این روش درمانی ، هنگامی که حرکت امواج را کند می کند ، به سفیدی دریا توجه بیشتری می کند و در نهایت جنبه تصفیه آب بیشتر است مربوط به مخاطبان است.
مدت زمان این لیست ویدئویی 45 دقیقه است و نویسنده با نمایش آن در صفحه ای با اندازه مشابه صفحه فیلم ، ادراکات مختلفی را که اهداف اصلی او هستند ترکیب می کند.

ارواح بدشانس

سومین لیست ویدیویی که بعد از دریا با آن روبرو می شوید شبح وسواسی ساخته شده توسط آپیچا تپونگ است که به تازگی برنده جایزه جشنواره فیلم کن شده است.
در ویدئوآرت “ارواح نابوا” ، این هنرمند به منطقه ای روستایی به نام نابوا در تایلند سفر می کند که ساکنان آن در دهه 1960 و 1970 توسط ارتش تایلند به اتهامات کمونیستی متهم شدند. در ارواح شیطانی ، این هنرمند به طرق مختلف سعی کرده مخاطبان را با بحرانی که مردم این منطقه درگیر آن هستند روبرو کند.
طبق کتابچه راهنمای این فصل ، عوامل مختلف و متضاد مانند تاریکی ، نور و آتش به بحران جنگ مربوط می شوند. بازی با گلوله های آتشین به همراه صداهایی که در این فیلم شنیده می شود ، همگی نمادهای بحران جنگ هستند و بینندگان را به سمت این مفهوم سوق می دهند.
بی احتیاطی آشکار در صحنه هایی که گروهی از جوانان شبانه یک توپ سوزان را لگد می زنند از رعد و برق عناصر و آسمان راه راه هیجان زده می شوند. با چنین تمثیل عالی در فیلم ، تخریب این روستا در تایلند به هم پیوند خورده است.
این اثر در سال 2009 خلق شده و 10 دقیقه و 56 ثانیه طول می کشد.

اولین رویای اسکار فیشینجر

“اولین خواب اسکار فیشینجر” یک هنر ویدیویی است که توسط ایزابل کورنارو در قالب دو ویدیو ساخته شده است. راهنمای نمایشگاه به تفصیل فلسفه ساخت این اثر را توضیح داد: “برای روایت داستان ، ایجاد یک ویدیو در دو قالب پیش از این معمول بود که یک تصویر به دیگری اضافه می شد.”

در این ویدئو آرت ، طبق راهنمای نمایشگاه ، چیزهای روزمره و گران قیمتی مانند عطر و جواهرات وجود دارد که در حقیقت نشان می دهد این چیزها در واقع ارزش های مختلفی دارند اما از نظر ظاهری ما اصل چیزها هستیم. ما متوجه می شویم و سپس به ارزش های مختلف آن پی می بریم.

کپی رایت

در “حقوق کار” فیلیپ پرنوت به اشیا lo گشایی اشاره شده است که در حومه تازه احداث شده فرانسه در سال 1976 به عنوان اولویت توسعه شهری ایجاد شده اند. این ویدئو در مورد واکنش کودکانی است که در اعتراض به تخریب زمین های بازی مورد علاقه خود کیسه های پلاستیکی رنگی را به شاخه های درختانی که شهرداری می کارد آویزان می کنند. فیلیپ پارنو با انتخاب عنوان اثر ، از همه کسانی که این خاطره را با او به اشتراک گذاشته و در خلق این اثر کمک کرده اند ، تقدیر می کند. مخصوصاً آنگوس یانگ که صدای تأثیر را به همراه آورد.

حق کار 60 دقیقه و 30 ثانیه است که همراه با موسیقی گیتار پخش شده روی آن فضای معترضین را به مخاطب منتقل می کند.

در بین

“در این بین” ساخته کریستین بولتانسکی است. هنرمندی که همین دو هفته پیش درگذشت. این افکت ها در قالب بی صدا و سیاه ارائه می شوند. در این میان ، او پرتره هایی از بولتانسکی را از کودکی تا بزرگسالی روی صفحه ای لرزشی نشان می دهد. تصاویر سریال به آرامی محو می شوند و از خود تصویر یک تصویر خیالی می سازند که دستیابی به آن آسان نیست.

به گفته مدیر نمایشگاه “فیلم تفصیلی” ، کریستین بولتاسکی یکی از هنرمندانی است که آثاری پر از فقدان ، مرگ و فقدان دارد و در هنر “در این بین” نبود تصاویر واضح نشانه از دست دادن است.

به گزارش کندوج ، نمایشگاه گروهی تفصیلی ، که منتخبی از فیلم های موزه هنرهای معاصر پاریس را نشان می دهد ، از جمعه 4 جولای تا جمعه 12 آگوست دایر است.

انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا